Naarmate de vergrijzing toeneemt en de 'senioren' moderner worden en gezonder blijven, wordt de leeftijdsgrens in het bedrijfsleven lager. Is dat nou alleen maar raar, of vooral heel erg dom?

LEEFTIJDSBELEID

Dat wij bij No Nonsense Consultancy veel sollicitaties ontvangen, is een regelmatig terugkerend thema.

Ook het feit dat er steeds meer kaf onder dat koren zit, zal de trouwe bezoeker van deze site en van www.tonwestphal.nl niet zijn ontgaan.

Maar ik heb ook veel moeite met het afschrijven van zo veel uitstekende mensen met prachtige carrières, prima opleidingen en tot de verbeelding sprekende werkresultaten. Zojuist weer zo’n kandidaat binnengekregen, werkelijk helemaal niets mis mee, alleen is zijn leeftijd – even controleren – ja, 61 jaar. Ik hoef hem niet te presenteren bij mijn opdrachtgever(s), want dat is een volstrekt kansloze missie.

DOM, DOM, DOM

Ter illustratie plak ik hieronder de afschrijvingsbrief die ik hem zojuist heb gemaild. Een schande. Maatschappelijk, personeelstechnisch en bedrijfsmatig helemaal fout, verkeerd en vooral ook heel erg dom. Hoe voelt het om steeds maar weer al die vooroordelen te moeten pareren? Met een kans op succes van 0? Om steeds maar weer tegen die muur op te lopen? Om te moeten uitleggen hoe de wereld in elkaar zit? Aan mensen die er steeds minder van begrijpen? Die steeds maar weer in datzelfde kringetje ronddraaien? En die over een jaar nóg geen goede kandidaat voor die positie hebben, en dan maar de tweede en de derde keus – maar wel ‘lekker jong’ – aannemen. En weer ontslaan. En dan begint dat maffe circus weer van voren af aan. Met misschien hetzelfde, maar hoogstwaarschijnlijk nóg minder resultaat.

Volhouden, koste wat kost. Is dat iets van ondernemers? Jaren stilstaan, en tegelijkertijd geen gebruik maken van die minstens vijf jaar productiecapaciteit van deze voorbeeldkandidaat. Veel geld verliezen door een achterhaald, maar zogenaamd modern wervings- en selectiebeleid. En maar blijven aankijken tegen lege, of anders verkeerd bezette stoelen. Omdat die jonge mensen, met de juiste opleiding, de goede arbeidsmoraal, de gewenste ambitie en die benodigde loyaliteit en continuïteit gewoonweg niet meer bestaan.

Goddank ben ik geen kandidaat. Want ik ben al 57 en dús volledig onbruikbaar geworden. Net als Ivo Opstelten, Co Adriaanse en Paul Witteman, die trouwens allemaal nóg ouder zijn. En dús niets meer presteren.

Ton Westphal, hou maar op. Want dit win je toch niet. Daarom nu die beloofde afschrijvingsbrief, met gemeende verontschuldigingen aan al die werkelijk uitstekende “senioren”:

Dank voor uw reactie. U bent inderdaad niet de jongste, en ik vind dat geen enkel bezwaar. Zelfs integendeel. Maar het lijkt alsof het complete bedrijfsleven nog nooit heeft gehoord van vergrijzing, ontgroening en de (dus) steeds meer verstikkende krapte op de arbeidsmarkt. Want meegaan met de demografie: dat nooit. Aldus die bedrijven en hun personeelsmanagers…

Na jaren vechten heb ik inmiddels die hoop opgegeven. Ik kom er niet meer doorheen, en als mijn kandidaten van in de veertig al bijna onmiddellijk als compleet waardeloos qua leeftijd worden afgeschreven – letterlijk – blijft mij weinig anders over dan u ook als zodanig te berichten.

Dom en spijtig, maar u en ik kunnen de wereld niet veranderen.

Daarom verwijs ik graag naar de hierbij als bijlage meegestuurde PDF, enz. enz…

Twaalf uur later krijg ik de volgende feedback van de betreffende kandidaat:

Goedemiddag heer Westphal,

Ik schiet er natuurlijk niets mee op, maar hartelijk dank voor uw sympathieke e-mail van heden. Het is bijzonder om van een selectiebureau een dergelijk bericht te ontvangen. Intussen kan ik namelijk de teksten die ik als antwoord op sollicitaties krijg dromen. “Overgekwalificeerd, ondergekwalificeerd, profiel van andere kandidaten sluit net beter aan, zoveel kandidaten dat we een strenge selectie hebben moeten maken, enz.”.

Of, wat ook wel gebeurt, in het geheel geen reactie. En als ik dan bel of mail , dan krijg ik altijd te horen dat mijn sollicitatie op onverklaarbare wijze tussen de wal en het schip is geraakt.

Ook ik begrijp niet dat bedrijven hun leeftijdsgrens zo tot ca. 40 jaar ( of liever nog lager) leggen. Maar goed, dat is de waan van de dag. En, zoals u al schrijft, kunnen wij daar niet aan veranderen.

Echter geen hoop meer hebben of de moed opgeven, zit er niet in bij mij. Er hoeft uiteindelijk maar één bedrijf te zijn dat zich bedenkt dat er met oudere werknemers wel degelijk valt te werken. En daar blijf ik in geloven!

Een fijne dag verder toegewenst.

 

Naarmate de vergrijzing toeneemt en de ‘senioren’ moderner worden en gezonder blijven, wordt de leeftijdsgrens in het bedrijfsleven lager. Is dat nou alleen maar raar, of vooral heel erg dom?

2 gedachtes over “LEEFTIJDSBELEID

  1. Goedendag heer Westphal,

    Geweldig artikel, heel herkenbaar voor vele seniore kandidaten. Extra bijzonder is dat het is geschreven (getypt) door een H.R. Consultant, chapeau/klasse. Wij, senioren zijn roepende in een land met regeringsleiders en ondernemingen die hun mond vol hebben over visie, lef, flexibiliteit etc., maar er over praten is niet hetzelfde als doen.
    Door ervaring ben ik tot de conclusie gekomen dat angst en jaloezie veelal de redenen zijn dat bedrijven geen senioren willen aannemen.
    Mijn website is de afgelopen maanden honderden keren bekeken (Live Presentatie/Beeldend CV), maar geen enkele reactie (pos/neg) mogen ontvangen. Het bewijs dat senioren die vernieuwend bezig zijn het bedrijfsleven afschrikken, terwijl men dat wel van de jongeren verwacht! Raar? JA. Opgeven: NEE
    Tip bij geen reactie op sollicitatie: Schrijf/mail , Als u de klant/sollicitant was………. Hoe zou u dan behandeld willen worden?

    Liked by 1 persoon

  2. Met mijn 47 jaar ben ik helaas ook al te oud voor de huidige werkzoekenden.

    Ik werk nu bij defensie, echter gezien de bezuinigingen ben ik toch bang voor mijn baan. Ik had onlangs gesolliciteerd op een baan bij een bedrijf in het zuiden. De vacature leek bijna 1 op 1 te zijn overgenomen van mijn CV. Politie- en recherche-ervaring, kennis van en ervaring in het bedrijfsleven, kennis van ARBO zaken enz.

    Wat blijkt: ik krijg een afwijzing omdat mijn kennis niet overeenkwam met de vacature??

    Hierop gebeld en het bleek als snel dat na het zien van mijn leeftijd, de rest niet meer van belang was. Na een hoop gestotter en zoeken naar uitvluchten, werd het mij wel duidelijk dat men alleen nog maar op zoek is naar een 25-jarige afgestudeerde Hbo’er met 15 jaar ervaring en niet te veel eisen.

    Jammer.

    Liked by 1 persoon

Wat vindt u eigenlijk zelf? (Niet bedoeld voor sollicitaties.)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s