OPEN BRIEF VAN EEN KANDIDAAT

Goede contacten zijn veel waard. Ik koester ze. Dan gaat het doorgaans niet om kwantiteit, maar in dit vak vooral om kwaliteit. Dat geldt voor mijn opdrachtgevers, maar zeker ook voor m’n kandidaten. Dialoog, elkaar weten te vinden bij gelegenheid. Communicatie. Met een beetje inhoud, alstublieft.

Eén van die kandidaten is Monique Maas uit Tilburg. Af en toe samen lachen, af en toe samen huilen. Om stomme dingen op de arbeidsmarkt, over een onderscheidende aanpak links of rechts, over het gebrek aan snapvermogen bij beslissers.

Monique zond mij een paar dagen geleden onderstaande “open brief”, met het verzoek deze hier te plaatsen. Daar gaat-ie:

Beste Ton,

Ik ben nog steeds op zoek naar een plek waar ze me willen hebben.

Inmiddels ligt mijn boekje ‘Zelf Genaaid’ bij zowel de Bruna als Polare (voorheen gewoon Gianotten Tilburg) in de winkel.

Ondertussen heb ik een soort van ‘open sollicitatiebrief’ geschreven naar mijn gemeente, maar de site van het Brabants Dagblad maakt het je bijna onmogelijk iets in te sturen.

Als je het de moeite waard vindt, wil je het dan misschien een plaatsje geven op jouw site? Je hebt al eerder een creatieve sollicitatiebrief van me er op gezet.

Met vriendelijke groet,

Monique Maas

__________

WERKEN VOOR JE GELD

Een cursus creatief denken is net zoiets als een training architectuur voor bouwvakkers of bouwvakken voor architecten. Zoiets kost toch al gauw zo’n € 1.070,- voor slechts één dag in groepsverband aanklooien, en is wat mij betreft een flagrante vorm van geldklopperij. Alsof je iemands breinstructuur zou kunnen wijzigen? En – verbazingwekkender nog – in slechts één dag?

Alle mensen die – wat ze dan zo mooi noemen – out-of-the-box denken, kúnnen eenvoudigweg niet anders, en alle mensen die niet out-of-the-box kunnen denken evenzo.

De eerste groep zou je voortdurend moeten confronteren met schijnbaar onoplosbare problemen, of anders gaan ze zich erg ongewenst en eenzaam voelen. De tweede groep zou je voornamelijk moeten inzetten voor het bouwen van technische en/of beleidsprocessen dan wel regelgeving, of anders gaan ze zich erg ongewenst en eenzaam voelen.

Waar ergens heeft zich toch de destructieve visie ontwikkeld bij directieleden en/of HRM-mensen, dat iedereen maar alles moet kunnen? Een visie die ooit vormgegeven werd door de jammerlijke vergissing die competentiemanagement heette en gepaard ging met pop-gesprekken, met niet alleen onhaalbare maar ook levensgeluk vernietigende leerdoelen. Gelukkig zijn de positieve meningen daarover in het bedrijfsleven al geruime tijd op hun retour, maar het onderwijs en de overheid – die altijd overal achteraan hobbelen – , hebben er nog steeds last van.

Ik ken een zeer creatieve, jonge studente die in haar laatste studiejaar vooral moet leren ‘omgaan met kritiek’.  Maar dat kunnen creatieve mensen helemaal niet en als je ze daartoe dwingt, help je hun voornaamste kwaliteit om zeep. Hoeveel mooie doeken zou Van Gogh eigenlijk ooit nog hebben kunnen maken als hij zich iets aangetrokken had van tekenleraren, die hem hadden verteld hoe om te gaan met penseeltechniek en kleurmenging?

Het is een beetje lange inleiding misschien, maar vanaf 2014 moeten mensen met een uitkering gaan werken voor hun geld. Daar is op zich niets mis mee. De idee dat mensen, die een inkomen van de overheid krijgen, ook maar moeten werken voor de overheid is even simpel als geniaal. Maar dan hebben we nog geen rekening gehouden met de even beperkte als procesgerichte breinen, die dat beleid vorm moeten gaan geven. En daar zit ‘m nou net de crux.

Rotterdam is inmiddels al een beetje een voorloper op dat gebied, maar kon nog niet verder komen dan HBO en zelfs academisch geschoolde mensen papiertjes laten oprapen in het park. Da’s nuttig werk. Maar je maakt mij niet wijs dat de talenten van deze mensen voor de overheid niet nuttiger ingezet kunnen worden.

Dus daarom doe ik maar even een  voorzet voor de gemeente waarin ik woon:

Door mijn jarenlange ervaring als trainer en coach voor CEO’s en MT-ers en als begeleider van veranderingsprocessen, ben ik in staat om zeer ingewikkelde zaken zó simpel uit te leggen dat bijna iedereen het begrijpt. Ik kan niet alleen leuke boeken schrijven met humoristische en inzichtelijke columns, maar kan ook tot succes leidende toespraken schrijven – maakt mij niet uit voor welke partij, wethouder of welk beleidsonderdeel dan ook. Ik heb meer dan voldoende ontwikkeling, ervaring en inzicht om nieuwe beleidsstukken en visies vorm te geven. En dat alles wil ik graag inzetten als tegenprestatie voor mijn uitkering.

Dus als jullie mij willen inzetten als voorlichter, begeleider, organisatieadviseur, persoonlijk assistent van welke politieke figuur dan ook, of als strategisch adviseur van de gehele gemeente, dan sta ik gratis tot jullie beschikking. Maar als het gemakkelijker voor jullie is mij papiertjes te laten oprapen, doe ik dat met evenveel plezier als schuldgevoel voor mijn uitkering.

En dat alles is dan alleen maar te danken aan de procesdenkende breinen bij de gemeente, die zo zijn omdat ze niet anders kunnen of inmiddels zo geteisterd zijn geworden omdat ze niet anders meer mogen.

__________

Hopeloos
Je wilt en je kunt, maar je mag niet. Goed bezig!

Een gedachte over “OPEN BRIEF VAN EEN KANDIDAAT

  1. Het is heel verrassend om hier toch onverwacht een naam te lezen van iemand die je kent. Mooi stukje om te lezen Monique. Kijken hoe gemeente Tilburg jou gaat inzetten in 2014. Hier kunnen ze niet meer omheen.

    Groetjes Conny

    Like

Wat vindt u eigenlijk zelf? (Niet bedoeld voor sollicitaties.)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s