‘EEN GROEF VAN RECHTEN EN PLICHTEN’

Het Financieele Dagblad komt vandaag met een prachtig verhaal.

En opnieuw vraagt Ton Westphal zich daarbij dan af: is dit nog allang niet geregeld? Soms vinden wij bij No Nonsense Consultancy bepaalde kwesties zo vanzelfsprekend, dat we er voetstoots van uit gaan dat zulke zaken al lang heel gewoon zijn. Nee dus. In die zin chapeau voor mevrouw Pauline Meurs, die we hieronder even aanhalen. Hartstikke open deuren, maar we moeten het er in de maatschappij dus nog wel even over hebben…

NNC kan het niet laten: waar hebben we het dan wél over in die maatschappij?? Want dit is absoluut een top-drie onderwerp qua geluk en succes. ‘Dat patiënten erbij gebaat zijn dat ze blijven participeren.’ Moet dan nog op de agenda? My god.

Alweer bijna anderhalf jaar geleden heb ik op deze zelfde site al dit bericht geplaatst: DUBBELE SCORE 65-PLUSSERSHoe nieuw is nieuws?

Oudere werknemers een stapje terug laten doen is een van de manieren om mensen langer gezond te laten doorwerken. Dat zegt Pauline Meurs, voorzitter van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) in een gesprek met het FD. ‘We moeten af van het idee dat een carrière altijd in een rechte lijn omhoog dient te lopen. We moeten rekening houden met verschillende drukke fases in iemands leven.’

De RVZ brengt vandaag een advies uit aan het kabinet getiteld ‘ Doorwerken en gezondheid’. Daarin bepleit de Raad onder andere om het gesprek over langer werken te benaderen vanuit de levensloop: werkenden hebben op verschillende momenten in hun leven verschillende soorten ondersteuning nodig.

In plaats van algemene maatregelen als bijvoorbeeld extra vrije dagen voor alle oudere werknemers, zou veel meer ingespeeld moeten worden op de behoefte van het individu, stelt Meurs. ‘De ene oudere werknemer is gebaat bij meer vrije dagen, maar een ander kon die dagen misschien veel beter op een eerder moment gebruiken. Bijvoorbeeld toen hij of zij aan het zorgen was voor een zieke ouder of een kind. Flexibilisering is noodzakelijk.’

Ook een stap terug doen in functie en salaris zou volgens Meurs een optie moeten zijn. ‘Het is een beladen term en zolang we het zo blijven noemen zal het er niet van komen.’

De RVZ constateert in haar onderzoek dat werkenden en werkgevers nu nog onvoldoende nadenken over en anticiperen op inzetbaarheid op de langere termijn. Preventie is nauwelijks een onderwerp en het zorgaanbod is er ook niet op afgestemd. Een simpele oplossing er is volgens de Raad niet, onder meer omdat betrokken partijen soms tegengestelde belangen hebben. Een werkgever die investeert in preventie doet dat bijvoorbeeld voor niets als de betreffende werknemer overstapt naar een ander bedrijf.

‘Je mag hopen dat er niet alleen maar rechten verdwijnen vanwege besparingen maar dat er ook iets voor in de plaats komt. Hoe doe je dat zonder in een groef van rechten en plichten te komen?’

Een aantal zaken kan al wel op de kortere termijn geregeld worden. Zo kunnen artsen worden gestimuleerd meer rekening te houden met het werk van een patiënt. Meurs: ‘We zaten lang in het paradigma: wie ziek is kan niet werken. Die causaliteit zie je langzaam verdwijnen. Uit allerlei onderzoeken blijkt juist dat de gezondheid van patiënten erbij gebaat is als ze blijven participeren. Dat vraagt ook aanpassingen van de werkgever. Die moet dat dan wel mogelijk maken.’

Oud? Niet inzetbaar? Niets (meer) mee te doen? Afschrijven? Kosten? Baten? Maatschappij? Kortom: zullen we dat inderdaad niet eens gaan flexibiliseren?

 

Wat vindt u eigenlijk zelf? (Niet bedoeld voor sollicitaties.)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s