KIPPENVELLIED

Met de verkiezingen in aantocht, heeft dagblad Trouw een goed idee bedacht. Hoe staan we er eigenlijk voor, aan de hand van die denderende hit uit de negentiger jaren: “15 miljoen mensen”?

Het zijn er nu zo’n 17 miljoen, en misschien verklaart dat al wel voor een stuk de gevoelens zo links en rechts. Vijftien miljoen mensen worden er 15% meer. Ga er maar aan staan. Moet kunnen en niks aan de hand. Ik geloof er niets van.

Maar Trouw, en vooral tekstschrijver Frank Pels geeft er een mooie draai aan.

Het land waar babyboomers op
Modder en kasseien
Voor kinderen met kanker zich
Het snot voor ogen rijen

Land van achthonderd festivals
De hele zomer feest
En met nog meer musea
Waar jij nooit bent geweest

Het land vol gulle gevers
Kerst met het Glazen Huis
Voor elke grote verre ramp
Een actie op de buis

Land dat zijn tradities heeft
Met handbal altijd tweede
Elke lente rokjesdag
En chronisch ontevreden

17 miljoen mensen
Op dit hele kleine stukje aarde
Die moeten niet zo somber zijn
Er is zo veel van waarde.

In de psychologie heet dat rationaliseren. Dat doe je als je iets ergs hebt (meegemaakt). Dan zijn er toch ook nog zoveel leuke dingen om je op te richten? Het is toch niet allemaal gitzwart? Ik krijg straks toch gewoon pensioen?

Klopt allemaal, maar zulke gedachten komen dus ergens vandaan, die worden ergens door gevoed… Laten we niet wegkijken. Nou vooruit, even dan. Bij dat kippenvellied van toen.

Trouw omschrijft het verder als volgt.

Nederland worstelt met zijn identiteit. Een belangrijke constatering zo aan het begin van de verkiezingscampagne. De zorg en hoe met elkaar om te gaan, vormen de twee belangrijkste onderwerpen voor de Nederlander, zo blijkt de laatste tijd keer op keer uit opinieonderzoek. Het aantal partijen dat zegt daar een eigen, uniek antwoord op te hebben, bereikt bij deze verkiezingen een record. Dergelijke feiten en cijfers zouden gemakkelijk kunnen suggereren dat de Nederlandse samenleving uiteen aan het vallen is. Tegelijkertijd zal een ieder die de vernieuwde tekst van Pels leest een gevoel van herkenning hebben. Er is nog veel dat de Nederlander tot Nederlander maakt en waardoor wij ons verbonden voelen.

En Hans Pels constateert dat Nederland toen een stuk vrijgevochtener was dan nu. Geen betutteling, geen keurslijf.

Heerlijk. Was ‘vroeguh’ dan toch alles beter?

hollands-tulpenveld
Op de maat van een ander lied, dat tegenwoordig in Rotterdam weer wordt gezongen: Hol-land, Hol-land, wat gaan we doen vandaag…

Wat vindt u eigenlijk zelf? (Niet bedoeld voor sollicitaties.)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s