GET A LIFE

Een berichtje van mei 2018. Welbewust aangehaald, zo op het einde van alweer een dikke twee jaar verder.

Iedereen is heel gelukkig. Zo lijkt het. Maar voortdurend lees en hoor ik toch echt andere dingen. Zoals, al in mei 2018 opgeschreven, in het dagblad Trouw, waar redacteur en filosoof Leonie Breebaart haar visie geeft: “Nederland is een gaaf land met gelukkige en gemotiveerde mensen, tot ze opeens opgebrand zijn”.

Dáár zit’m natuurlijk de kneep. Want goh, wat zijn we toch allemaal druk, druk, druk. En zoveel mensen denken dat ze dat moeten zijn. Voor zichzelf, maar vooral voor hun omgeving. Ze houden niet één maar vaak ook twee banen in de lucht, en niet één maar vaak ook twee gezinnen. Daarnaast moeten ze sporten, moeten ze uitgaan, moeten ze vrienden ontvangen en moeten ze (bijvoorbeeld) ook nog vrijwilligerswerk doen. En zo. En wat gek, ineens klapt de boel dan uit, of in elkaar. Maar klappen doet het.

No Nonsense Consultancy zet tegenover ‘druk, druk, druk’ dan ‘dom, dom, dom’. Denk liever aan jezelf, in plaats van (aan) al die anderen.

Nog even terug naar de publicatie in Trouw. Dat bijna twintig procent van drieduizend Zwolse studenten weleens aan zelfmoord denkt en een alarmerend aantal van hen afstevent op een burn-out, zoals een onderzoekster van hogeschool Windesheim begin deze maand meldde, leek Leonie wat al te stug.

En omdat ik zelf als twintiger weleens een half jaar op een bankje in het park heb gezeten – niet voortdurend huilend, maar wel labiel – begreep ik de psychologe die woensdag in Trouw benadrukte dat labiliteit ook een beetje bij de levensfase van de twintiger hoort.

Toch herinner ik me niet dat de druk om te presteren eind vorige eeuw zo groot was als nu. De Brit Thomas Curran gelooft dat ook niet, maar dan op grond van langdurig onderzoek onder 41.000 Britse, Canadese en Amerikaanse studenten. Zijn conclusie, vorige week geciteerd in NRC Handelsblad, luidt dat twintigers tegenwoordig veel hogere prestatiedruk ervaren dan in de jaren negentig. Dat beeld werd bevestigd door een onderzoekster van de Universiteit van Amsterdam. “Een bestuursjaar is al niet meer genoeg, want dat doet iedereen. Een master idem dito, dus doen studenten twéé masters. Alles om maar het beste jongetje van de klas te zijn, waarbij ze de eigen grenzen niet meer lijken te accepteren.

De eigen grenzen negeren, dat is precies wat burn-out kan uitlokken.

Dat is het dus. Doorgaan, doorgaan, doorgaan. Fout, fout, fout.

Daar word je niet alleen heel erg moe van, al zou je dat in eerste instantie misschien niet zo denken. Want ja, je kunt veel aan. Maar ineens is het op.

Terug naar Trouw. “Nederlanders blijken namelijk vooral tevreden over de mogelijkheden om hun leven naar eigen inzicht vorm te geven; in dit gave land kun je in principe worden wie je wilt – net als in andere gave landen als Canada. Maar juist die moderne vrijheid en gelijkheid heeft een keerzijde, zoals inmiddels is geconstateerd door talloze sociologen, van Zygmunt Bauman tot Hartmunt Rosa en Kees Vuyk.”

“Dat iedereen even slim, fit, sterk, gezond en sexy kan zijn is natuurlijk een illusie, maar in een samenleving die iedereen de kans biedt dat allemaal wel te worden, kunnen de verwachtingen ongezond oplopen.”

Laten we maar afsluiten: get a life. Wees gewoon jezelf.

Kijk meer naar jezelf dan naar anderen.

Wat vindt u eigenlijk zelf? (Niet bedoeld voor sollicitaties.)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.