EEN GEKKENHUIS

Het is alweer laat, donderdag 25 oktober 2018. De hele vroege ochtend van vrijdag, zo kan ik beter vaststellen. Maar sinds mijn allereerste baan, op de nieuwsdienst van de Nederlandse Dagbladunie (NDU) aan de Rotterdamse Blaak, weet ik eigenlijk niet beter. Nachtdiensten draaien, tot een uur of drie, vier wanneer de krant ‘gezakt’ was. Zo heette dat toen. De persen draaien, de Citroëns Estate met Franse kentekens stonden klaar om de eerste editie van het Algemeen Dagblad in vliegende vaart naar Parijs te brengen. Dat waren nog eens tijden. Maar tijden veranderen, en daarom ook dit stukje.

Niet alleen de krantenwereld, en meer algemeen het hele ‘medialandschap’ staat op zijn kop. Het gaat helemaal niet meer om “print”, die persen zijn steeds meer bijzaak geworden. Het draait om snel, en online. Dáár ligt de prioriteit. Begrijpelijk. Ik maak er dagelijks, wanneer ik maar wil, 24 uur gebruik van. Ik vind die faciliteiten fantastisch.

Ook de wereld van werving en selectie is hevig veranderd. De arbeidsmarkt is steeds meer een gekkenhuis geworden, waar de waan van de dag regeert. Iedereen, te veel bedrijven en bijna alle sollicitanten doen maar wat. Geen voorbereiding, geen diepgang. Laat staan iets van analyse. Kansen en bedreigingen, korte en langere termijn… hoe bedoelt u? Het is wel een aardige vent, of het lijkt me een leuke functie. Veel verder komen we doorgaans niet. En hier is ‘snel’ vaak juist niet goed.

Maar dat kan ik allemaal wel vinden, ik kan en wil de wereld niet veranderen. De nodige berichtgeving op deze site, maar ook op mijn blog tonwestphal.nl getuigt daarvan.

Een goede collega van mij vindt dat ik dat hier, op mijn eigen no nonsense-site overigens onvoldoende communiceer. Ik denk dat hij daar wel gelijk in heeft, want ik ontvang bijvoorbeeld nog steeds open sollicitaties. Maar omdat ik weinig tot geen W&S meer doe, kan ik beter op voorhand nog maar een keertje duidelijk uitleggen dat dat geen zin meer heeft. Bij deze. Werving en selectie van nieuwe medewerkers is mijn ding niet meer. Is dat duidelijk genoeg, Hans? 🙂

Daarom ook heb ik zojuist om precies te zijn 64 berichten die meer of minder te maken hebben met dat wervings- en selectieverhaal verwijderd. Dat is meer dan de helft van deze site. En ja, er staan nu nog wel een paar actuele vacatures op, en ik sluit ook niet uit dat er straks zomaar een nieuwe vacature wordt gepubliceerd. Op speciaal verzoek. Want het licht uit doen is wel erg rigoureus, toch?

Blijft over zakelijke mediation. Blijf ik dus ongewoon gewoon doen, bij een interessante vraagstelling. Bedrijven en mensen met wie je wat kunt en wilt. Denk ook aan de waarde van een second opinion, zie dat hoofdstukje over ‘boardroom consultant’ hierboven. Waarom zou ik alles afsluiten?

In de loop van de komende weken zal ik deze site her en der daar verder op aanpassen. Dan ga ik nu lekker de hond uitlaten en vervolgens naar bed.

Morgen gezond weer op. Dat wens ik u ook toe.

Als werken werk wordt, moet je gaan stoppen. Laat de funfactor leidend zijn. Dan houdt het stand. (Photo by Vinicius Amano on Unsplash)

3 gedachtes over “EEN GEKKENHUIS

  1. Tja, Ton, de wereld van werving & selectie is inderdaad veranderd en dat is ook één van de reden dat ik mijn bedrijf in 2015 heb verkocht. Ik zie 3 grote veranderingen:

    1. De vraagkant overstijgt het aanbod met een veelvoud ten opzichte van enkele jaren geleden, maar dat hadden we in 2007 / 2008 ook al?

    2. De mens is aan het veranderen, ik erger me ook aan mensen die niet meer reageren als de interesse er niet is, maar is verandering van de mens niet van alle tijden?

    3. Iedereen richt zich inmiddels op internet als het ultieme “search and find” systeem en zien door de oneindigheid van het bos, de prachtige bomen die ertussen staan niet meer.

    Ik ben bewust helemaal een andere kant opgegaan in de werving & selectie en ben gaan samenwerken met een fijn bureau wat zijn zaakjes prima op orde heeft, een uitstekende website en vacaturekanalen heeft, kundige en gemotiveerde medewerkers en ben mij zelf juist gaan richten op het vak zelf, niet werving (reclame maken) & selectie (zoeken naar de beste kandidaat uit de sollicitanten), maar juist matching (vanuit de vacature kijken wie daar het beste op past) & hunting (Ja, op jacht gaan als de kandidaten zijn geïdentificeerd). Dus eigenlijk zoals we dat vroeger al deden: zoeken in je eigen netwerk naar de beste match op een vacature en dan bellen, praten, uitleggen, mailen….

    En warempel, dan voeg je iets toe, de diepgang zit er dan wel in, de kandidaten en werkgevers bereiden zich wel voor op een gesprek (wel een beetje geholpen door mij, eerlijk gezegd) en we hebben het wel over kansen, bedreigingen en vooral over mogelijkheden.

    Ik zoek ook de vacatures waarin ik die toegevoegde waarde kan leveren, dus ik zoek mijn vacatures en kandidaten zelf en houd mij ver van de bulk en de massa. Ik werk ook wel vanuit de kandidaat: excellente kandidaten die mij inschakelen om de volgende stap in hun carrière voor te bereiden en te ontginnen.

    Dat was toch ook jouw passie? En volgens mij ook jouw kracht. Mensenkennis, mogelijkheden zien die anderen (nog) niet zien en dat tot bloei brengen. Volgens mij heeft de werving & selectiewereld juist behoefte aan de Ton Westphal’s van deze wereld.

    Zoeken en jagen (Matching & Hunting) doe ik ook maar een deel van mijn werktijd, daarnaast doe ik nog andere leuke dingen zoals bedrijfsbemiddeling.

    Liked by 1 persoon

Wat vindt u eigenlijk zelf? (Niet bedoeld voor sollicitaties.)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.