DE ZIELIGE AFWASSER

Op staande voet iemand ontslaan, is vragen om problemen. Toch vallen die hier mee, althans in juridische zin. Met dank aan een goed dossier, dat de werkgever consequent heeft opgebouwd. Dat is wel een mooie verwijzing naar een blog, die ik kortgeleden op mijn persoonlijke site heb geschreven: DE KAT MOET JONGEN. Dit is, zal ik maar zeggen, kennelijk niet voor niets één van de meest gelezen stukjes in dit jaar tot nu toe.

Maar wat is hier aan de hand? De Rechtspraak heeft een site in de lucht met alle openbare uitspraken. Daar kan iedereen op zijn of haar gemak nalezen wat er zoal aan de hand is in al die rechtszalen in den lande. U weet, dat is één van de door mij hier vaak aangehaalde voordelen van mediation. Het gebeurt in alle vertrouwelijkheid. Niks openbaar, niks voor iedereen toegankelijk.

  1. Een afwasser is sinds 2007 in dienst is bij zijn werkgever, en meldt zich in maart 2018 ziek.
  2. De bedrijfsarts vindt dat de afwasser vanaf 6 juni in staat is om te re-integreren.
  3. Maar deze houdt vol dat hij niet terug aan de slag kan.
  4. De werkgever wijst hem op zijn re-integratieverplichtingen.
  5. Vervolgens ontstaat er hoe klassiek een spelletje van al dan niet komen opdagen, ondersteund door aanzeggingen, toezeggingen en het oordeel van weer nieuwe deskundigen.

Uiteindelijk belanden de spelers voor de Edelachtbare, met alle eisen van beide zijden van dien. Kommer en wel, schuld en boete. De werkgever moet betalen (denkt de werknemer).

De rechter laat het ontslag in stand. Ik vind dat op zichzelf al bijzonder, en hoopgevend. Hij oordeelt dat het ontslag onverwijld is gegeven en er was een dringende reden: de werknemer bleef ondanks gesprekken met de werkgever, schriftelijke waarschuwingen én een loonsanctie toch weigeren om zijn re-integratiewerkzaamheden uit te voeren. Dat hij niet kon werken heeft de werknemer op geen enkele manier onderbouwd.

Toch komt werknemer ondanks alles in aanmerking voor een transitievergoeding. “Naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid is het niet aanvaardbaar dat hij helemaal geen transitievergoeding ontvangt.” Dus moet de werkgever om precies te zijn in dit geval een bedrag van € 5.405,50 bruto aftikken. Ondanks alles, ondanks het volgen van alle procedures, ondanks de verwijtbaarheid die volledig bij de werknemer ligt.

Zielig, maar wie, of wat?

Lees het geheel, inclusief enkele bevestigingen van wat u nu al vermoedt, op uw gemak na op deze openbare site van de overheid.

Je bent als werkgever bijna altijd het haasje. Met mediation keren alle kansen, voor iedereen.

 

Wat vindt u eigenlijk zelf? (Niet bedoeld voor sollicitaties.)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.