OVER ‘JUNGLE’ GESPROKEN

Hoera, er is een nieuwe wet: de WAB. Oftewel, de wet arbeidsmarkt (A) in balans (B). Praten, praten, praten, ook hier. Tweede en Eerste Kamer, meerderheden smeden, dealtjes sluiten en uitruilen. Zojuist weer een heel stuk in de NRC gelezen hoe of dat werkt, in de Eerste Kamer. Het is eerder politiek dan kwaliteitsgedreven. Terwijl wetgeving zo belangrijk is voor de samenleving als geheel. Voor u en voor mij.

Maar je kunt in wetgeving proberen te vangen wat je wilt, de harde maatschappij gaat (on-)gewoon haar eigen gang. Pak nu de uitzenders en vooral: de bureaus die zich met de zogenaamde ‘payrolling’ bezighouden. Die hebben, zo lees ik in dezelfde NRC, al allerlei manieren bedacht om terecht strenger wordende regels te ontwijken.

Hun oplossing om die strakkere wetgeving te omzeilen ligt dus klaar. Dat draagt alweer niet bij aan het vaak dubieuze imago dat dat soort organisaties in de loop der jaren hebben opgebouwd. “Snelle mensenhandel.” Je moet payrolling niet willen, niet als kandidaat, noch als werkgever. Als de verantwoordelijke minister Koolmees – niet de meest slechte overigens – niet oppast, wordt zijn kind op belangrijke deelgebieden de das omgedaan. Door ‘de bureaus’.

Die payrollers gaan gewoon zeggen dat ze uitzenders zijn. Dat komt onder meer omdat payrollkrachten meer rechten krijgen. Voor uitzendkrachten gelden die rechten (nog) niet. Dus dat is een gemakkelijke inkopper.

De payroll- en uitzendkracht lijken veel op elkaar, maar er zijn twee belangrijke verschillen. Een uitzendbureau regelt de werving en selectie van de nieuwe werknemer zelf, een payrollbedrijf niet. En een payrollkracht werkt exclusief bij één opdrachtgever, een uitzendkracht kan overgeplaatst worden. Die twee verschillen zijn vastgelegd in de nieuwe wet.

Payrollbedrijven willen nu bijvoorbeeld sollicitatieprocedures organiseren om onder de uitzenddefinitie te vallen. “Als payroll te duur wordt voor klanten, is het voor ons een peulenschil om in een uitzendbureau te veranderen”, aldus zo’n payroller…

Ook wordt inmiddels overwogen om het payrollbedrijf naar een ander EU-land te verplaatsen om wetgeving te ontlopen. En nog zo’n typerende uitspraak, waarvan ik niet begrijp dat ze er gewoon mee te koop lopen: “Je kunt gemakkelijk gesprekjes voeren alsof het een intake is”.

Zo is de schijnuitzendkracht inmiddels geboren.

Nog even een paar feiten.

  • Het doel van de Wet arbeidsmarkt in balans (Wab) is dat werkgevers sneller een vast contract uitdelen.
  • Het vaste contract wordt via de werkgeverspremies iets goedkoper en het tijdelijk contract duurder.
  • Ontslag wordt makkelijker.
  • Tijdelijk personeel krijgt meer bescherming. Werknemers krijgen vanaf dag één recht op een ontslagvergoeding, in plaats van na twee jaar.
  • Payroll- en oproepkrachten krijgen betere arbeidsvoorwaarden. Zo krijgt iemand met een nulurencontract het recht om vier dagen van tevoren te weten wanneer inroostering volgt.
  • Werkgevers mogen straks weer drie jaarcontracten achter elkaar aanbieden, in plaats van twee, voordat ze een vast contract moeten geven.
Al is de wet nog zo snel, de realiteit achterhaalt haar wel… (Photo by Robert Bye on Unsplash)

Wat vindt u eigenlijk zelf? (Niet bedoeld voor sollicitaties.)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.