DE BEROEPSKLAGER

Er zijn van die mensen. Trekken alles in twijfel. Solliciteren naar een functie, maar dan loop je natuurlijk de kans om een afwijzing te ontvangen. Nou, dat pikken ze niet, omdat ze van zichzelf vinden dat ze de beste zijn. Hoezo, kennen ze dan de andere kandidaten? En heeft de werkgever misschien ook nog iets te vinden?

Essent is hier (on-)behoorlijk tegenop gelopen. De beroepsklager, die waarschijnlijk ook een beroeps-sollicitant is. Verbitterd en verzuurd, wat wil je ook na de zoveelste afwijzing? Maar hoe zou dat nou toch komen?

Ik noem bewust de naam Essent, niet omdat ik vind dat ze daar in deze iets verkeerd zouden hebben gedaan, maar om nog maar eens onder de aandacht te brengen dat we wel met z’n allen de mond vol hebben van en over privacy, maar dat vele sites die gelieerd zijn aan de officiële rechtspraak gewoon met namen strooien. (Daarom is mediation ook zo’n uitkomst. Vertrouwelijk je eigen problemen de wereld uit helpen. Professioneel, efficiënt, kostentechnisch zeer verantwoord. En dus geen enkele ongewilde publiciteit en openbare vermelding.)

Wat is het geval? Essent zoekt een accountant met een voorkeur voor maximaal tien jaar ervaring. Het College voor de Rechten van de Mens (CRM), waar de afgewezen kandidaat met z’n kwaaie kop naartoe is gerend, oordeelt dat de werkgever zich daarom schuldig maakt aan leeftijdsdiscriminatie. Toe maar.

De man is tijdens zijn sollicitatie in 2017 (ja, sommige procedures duren jaren en jaren…) 59 lentes jong. En hij wil graag de functie van Senior Auditor bij Essent gaan invullen. In de vacatureomschrijving staat dat kandidaten minimaal drie jaar ervaring dienen te hebben als ‘internal auditor’ of ‘externe accountant’. En er staat ook te lezen dat belangstellenden met ervaring bij de zogenaamde ‘Big Four’, de meeste kans hebben.

Deze kandidaat krijgt van de personeelschef een afwijzing, met de toelichting dat de voorkeur uitgaat naar kandidaten met vijf tot tien jaar werkervaring en die ‘ Big Four’-achtergrond. Als door een wesp gestoken, reageert deze sollicitant dat Essent hiermee verboden onderscheid maakt. Sollicitanten van zijn leeftijd hebben over het algemeen meer dan tien jaar werkervaring en zijn dus bij voorbaat uitgesloten. Schuld en boete!

De accountant stapt dus naar het CRM. Essent betwist dat de man is afgewezen vanwege zijn leeftijd. Vooral het feit dat hij niet de juiste ervaringsachtergrond heeft, was de reden om niet met hem in zee te gaan.

Het CRM oordeelt echter dat er wel degelijk sprake is van verboden onderscheid, omdat de voorkeur voor een kandidaat met vijf tot tien jaar werkervaring mede een rol speelde bij het besluit om de man af te wijzen. Daarmee discrimineerde het bedrijf hem indirect vanwege zijn leeftijd. Dat er mogelijk ook andere redenen waren om hem voor de functie af te wijzen maakt dat niet anders.

EEN GRIMLACH

Met een grimlach stapt de sollicitant vervolgens natuurlijk naar de kantonrechter. Hij stelt dat het verboden onderscheid door het energiebedrijf hem schade heeft berokkend. Hij vraagt de kantonrechter daarom Essent te veroordelen tot het betalen van een materiële schadevergoeding van ruim negentigduizend euro bruto (!), plus een immateriële schadevergoeding van vijfduizend euro. Bovendien maakt hij aanspraak op buitengerechtelijke incassokosten van ruim tweeduizend euro bruto. Toe maar (2).

Maar gelukkig bestaat er gerechtigheid. De kantonrechter verwijst deze eisen naar de prullenbak en bepaalt dat beide partijen hun eigen proceskosten moeten betalen.

Maar een beroepsklager is niet voor niets een beroepsklager. Dus hoger beroep. Toe maar (3). Daarbij vermindert hij zijn eis tot materiële schadevergoeding met grofweg EUR 20.000,-. Het spel en de cijfers. Maar hij blijft taai op de proceskosten. Essent moet die allemaal ophoesten, vindt hij, zowel voor de eerste rechtszaak als voor het hoger beroep.

Essent is niet gek, en stelt zelf ook hoger beroep in. Je zult toch maar tegen zo’n sollicitant oplopen. Het bedrijf vindt het niet kloppen dat de kantonrechter de sollicitant niet heeft veroordeeld tot het betalen van alle proceskosten.

De Wet gelijke behandeling op grond van leeftijd bij de arbeid (WGBL) verbiedt direct en indirect onderscheid op grond van leeftijd in situaties die met de arbeid samenhangen.

Het hof gaat in op het verschil tussen direct en indirect onderscheid: “Bij direct onderscheid wordt leeftijd als onderscheidend criterium gebruikt. Bij indirect onderscheid gaat het om een ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze die personen met een bepaalde leeftijd in vergelijking met andere personen bijzonder treft.” Voer voor juristen, en dat kan inderdaad jaren in beslag nemen.

De vraag is nu dus of het energiebedrijf inderdaad verboden onderscheid heeft gemaakt door de voorkeur te geven aan kandidaten met een ‘Big Four’-achtergrond en vijf tot tien jaar werkervaring. Net als de kantonrechter, komt ook het gerechtshof tot de conclusie dat dit niet het geval is. Essent heeft vijf kandidaten uitgenodigd voor een vervolggesprek in de sollicitatieprocedure. Alle vijf hadden veel meer dan tien jaar werkervaring, variërend van 14 tot 25 jaar. Ook uit de geboortedata van deze kandidaten en die van de werknemers van het audit salesteam blijkt, dat leeftijd geen selectiecriterium van betekenis is geweest.

Essent wijst er opnieuw op dat de accountant niet voldeed aan de opleidingseisen die in de vacature stonden. Hij heeft nauwelijks internationale ervaring en is bovendien al langere tijd niet actief geweest in zijn beroep. Redenen om hem niet door te laten gaan naar de volgende ronde in de sollicitatieprocedure.

Het gerechtshof vindt ook dat de voorkeur voor iemand met vijf tot tien jaar werkervaring het vermoeden van verboden onderscheid rechtvaardigt. Anders dan het CRM, oordeelt het hof echter dat het energiebedrijf voldoende onderbouwt dat leeftijdsdiscriminatie hier niet aan de orde was.

De vorderingen van de sollicitant worden opnieuw afgewezen. En hij draait op voor alle proceskosten van Essent, zowel voor de procedure in eerste aanleg als voor de kosten van het hoger beroep.

Pff. Let in het vervolg toch maar wat beter op uw vacatureteksten.

Doe maar joh, en dat jarenlang. En straks weer opnieuw bij je volgende sollicitatie. Want je hebt toch niks te doen. Maar je bent wel de beste, toch? (Photo by Kyle Glenn on Unsplash)

Wat vindt u eigenlijk zelf? (Niet bedoeld voor sollicitaties.)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.