NIET ZO MOKKEN, LEKKER WOKKEN

In het Financieele Dagblad – dat we inmiddels net als ik allemaal al wel online zullen lezen – , kom ik vandaag twee verhalen tegen, die wat mij betreft meer dan zomaar iets met elkaar te maken hebben. Ze gaan over sociale warmte en empathie.

In het stuk “Eenzaamheid grijpt thuiswerkers naar de keel” lees ik over een dochterbedrijf van de ANWB, Unigarant. Dat is een verzekeraar met niet minder dan 600 medewerkers. Er staan ook een paar foto’s bij. Als ik de eerste zie, dan zou ik willen zeggen dat je blij moet zijn dat je thuis kunt werken. Want wie komt er in zo’n kantooromgeving tot topprestaties?

In zijn algemeenheid verbaast het mij dat we met z’n allen kennelijk elkaar nodig hebben om normaal te kunnen functioneren. Als het gaat om diensten, levering en natuurlijk(e) aandacht en waardering dan begrijp ik dat. Maar om fysiek in hetzelfde gebouw te moeten zijn, op dezelfde afdeling en misschien zelfs ook nog wel in dezelfde kamer om lekker vooruit te kunnen, dat gaat me veel te ver. Wat is dat toch? Altijd maar samen, met elkaar?

Ik denk dat dat mede door de manier van opleiden komt. Leuk samen een werkstukje maken. Je doet ook met elkaar een workshop. “Wat hebben jullie bedacht?”, in plaats van “Wat vind jij?”. Eigen kracht, dat telt. Die inmiddels langjarige trend van samen en socializen en chillen, vinden we ook terug in de horeca, die daardoor gedwongen op slot zit. Van zoveel sociaal gedrag, sociaal?, kun je ook ziek worden. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Het lijkt me de andere kant van ‘corona’, dat we dat eindelijk eens wat (zullen moeten) gaan normaliseren. Oftewel, elk nadeel heeft zijn voordeel.

Er wordt in dat stuk ook een mooie oplossing geboden. Ga er samen eens uit, letterlijk. Maak een boswandeling, bespreek tussen de vallende bladeren wat je op je hart hebt, waar je tegenaan en tegenop loopt, wat je vindt van bepaalde werkroutines en hoe je het beste met die klant of collega kunt omgaan. Daar kun je mooie afspraken over maken, ook groepsgewijs. Of bestel een mobiele cateraar die in de open lucht een lunch gaat verzorgen, met een afhaalschema op een centrale plek in het bos, de duinen of midden op het strand. Samen niet zo mokken, we gaan lekker wokken! De heisessie, maar dan letterlijk. Er zijn zoveel mogelijkheden. Als ik nu een restaurant zou hebben, dan wist ik het wel.

Tover je parkeerterrein eens om in een openluchtbioscoop. De dagen worden korter, je kunt dat gezellig aankleden met sfeervolle verlichting. Dat alles onder het motto dat het leven een feest is, maar dat je wel zélf de slingers moet ophangen. Zet er een paar verwarmingskanonnen omheen en draai die in dit verband briljante feelgood movie: The Fisher King. Over hoe je verlies en tegenslag kunt ombuigen in winst en geluk. Wie wil dat niet?

Hang zelf eens die slingers op.

Maar dan lees ik dat het daar niet van komt omdat we allemaal in een dip zitten, het niet meer weten, agressief of neerslachtig worden. Nou ja. En dat terwijl het nog heel lang gaat duren, die ‘social distancing’. Ik hoor sommige kenners al spreken over twee jaar, áls het ooit verdwijnt.

Behoefte aan troost? Echte sociale contacten hebben niets met afstand te maken, maar met inhoud en authenticiteit. Dat lezen we mooi terug in het tweede verhaal: ‘Hoe ontsla je medewerkers op een nette manier?’.

Daarin wordt uitgelegd dat we dat toch maar het beste persoonlijk kunnen doen. Huh? Na al die jaren van lekker socializen en zo, al die terrasjes en etentjes, alle gezellige facebookcontacten en die o zo nuttige LinkedIn-meldingen over modern management en human resources, moet dat nog steeds in de krant. Dat zegt iets over waar we met z’n allen maatschappelijk staan.

Een leger van kenners, specialisten, wetenschappers en andere professionals moet er aan te pas komen om iets heel vanzelfsprekends uit de doeken te doen. Ga gewoon met een goede voorbereiding het slechtnieuwsgesprek aan (en doe dat dan natuurlijk niet op de late vrijdagmiddag, godbetert). Wees samen mens. Laat dat niet over aan, bij wijze van spreken, de jongste bediende maar neem als leidinggevende, baas, directeur of ondernemer je verantwoordelijkheid. Dat doet goed, voor iedereen.

Wat vindt u eigenlijk zelf? (Niet bedoeld voor sollicitaties.)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.